بلبل خرما (Pycnonotus leucotis) پرنده ای از خانوادهٔ بلبل است که در شمال عراق، جنوب ایران٬افغانستان٬ پاکستان٬شمال غرب هندوستان و شبه جزیره عربستان زندگی می‌کند. در تهران هم دیده شده است.

بلبل خرما قدری از بلبل بزرگتر است. نر و ماده آن هم‌شکل است. سر و گلوی سیاه با لکه بزرگ سفید در ناحیه گونه، سطح پشتی قهوه‌ای روشن، سطح شکمی خاکستری چرک، پوشپرهای زیر دمی زرد نارنجی و دم سیاه با نوک سفید دارد. روی سر اثری از کاکل دارد.

پرنده‌ای است آشنا و پر سروصدا، معمولاً جفت جفت و یا به صورت دسته‌های کوچک دیده می‌شود. پرنده جوان سر قهوه‌ای رنگ دارد.

محل زیست آن اغلب باغات و نخلستان‌ها و جاهای پر درخت است گاهی هم در نقاط کم درخت دیده می‌شود. غذای اصلی آن همچنان که از نامش بر می‌آید بیشتر میوه درخت خرما و سایر میوه هاست. در لیست غذای او حشرات و ملخ‌ها و کرم نیز جایگاه ویژه‌ای دارد . لانه‌اش را اغلب بر روی شاخه درختان موجود می‌سازد. تولید مثل آنها در اواسط ماه‌های اردیبهشت و خرداد صورت می‌گیرد. بلبل ماده پس از اتمام کار لانه‌سازی دو یا سه عدد تخم می‌گذارد و پرنده نر و ماده به نوبت ۱۴ تا ۱۵ روز روی تخم می‌خوابد و سپس والدین جوجه‌ها را با کرم‌ها تغذیه می‌کنند که بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ کرم در روز برای دو جوجه می‌آورند . بعد از ۱۵ روز جوجه‌ها آشیانه را ترک می‌کنند . تغذیه جوجه‌ها تا زمان پرواز که یک ماهی به طول می‌انجامد بر عهده والدین است.

بلبل خرما از جمله آفات درخت خرما محسوب می‌شود زیرا شهد خرماهای رسیده را می‌خورد و در نتیجه آن خرماها یا می‌ریزد و یا حشرات در آن تخم می‌گذارند. وقوع این امر موجب خسارت عمده‌ای می‌شود. بلبل خرما را بعضا به جهت آواز خوانی و انس گرفتن سریع با محیط خانه و انسان، دست آموز و نگهداری می‌کنند. این پرنده چنانچه محیط امنی برایش فراهم شود می‌تواند در خانه لانه‌سازی و تولید مثل نماید.

نزدیکترین روستا : دوزه

مواد لازم برای تهیه رنگینک:

رنگینگ (برای چهار نفر) :مواد لازم:

آرد گندم ۵۰۰ گرم

روغن ۳۰۰ گرم

خاکه قند ۱۲۵ گرم

خرمای سیاه نرم ۵۰۰ گرم

مغز گردو ۱۲۵ گرم

دارچین کوبیده نرم ۱ قاشق سوپخوری

هل کوبیده ۱ قاشق مرباخوری

پسته چرخ کرده ۱ قاشق سوپخوری
رنگینک یک پیش غذای بسیار مقوی و خوشمزه است و میتواند در رشد عمومی کودکان سهم بسزایی داشته باشد.مراحل تهیه آن بسیار ساده است و بزودی آماده میشود.مواد اصلی رنگینک پسته و خرما میباشد که هر دو بسیار مقوی و مغزی هستند.
طرز تهیه رنگینک:

روغن را در ظرفی ریخته، روی حرارت می گذاریم تا داغ شود. آرد را داخل آن می ریزیم، حرارت را ملایم می کنیم. مرتب بهم می زنیم تا آرد کاملاً سرخ شده و طلائی شود سپس آن را از روی حرارت بر می داریم تا کمی سرد شود، آنگاه خاکه قند و دارچین و هل کوبیده را با آرد سرخ شده مخلوط می نمائیم. هسته های خرما را می گیریم و داخل هر یک خرما را یک تکه گردو می گذاریم. نیمی از آرد سرخ شده را در ظرف مسطحی می ریزیم و با پشت قاشق روی آن را صاف می کنیم و خرماها را روی آن می چینیم.

با بقیه آرد سرخ شده روی خرماها را می پوشانیم و باز با پشت قاشق روی آن را صاف می کنیم و کمی خاکه قند و دارچین روی آن می پاشیم و پسته چرخ کرده را نیز روی آن می ریزیم.

حال با کارد رنگینگ آماده شده را به شکل لوزی یا چهارگوش برش می دهیم و در ظرف می چینیم.

دانلود با فرمت exe. با حجم ۲۸ مگابایت با قابلیت چرخش و زوم

دانلود عکس با فرمت exe. با حجم ۳۰ مگابایت با قابلیت چرخش و زوم

دانلود عکس با فرمت exe. با حجم ۲۰ مگابایت با قابلیت چرخش و زوم 

منبع:سفیر سبز جهرم

تاریخ اعدام: 24 بهمن 57
به یاد شهید حسن فرد اسدی عامل اعدام انقلابی فرماندار نظامی جهرم

دانلود با كيفيت متوسط از اينجا

مُرَکَّبات (Rutaceae) یکی از مهم‌ترین تیره‌های میوه‌های نیمه گرمسیری است. خاستگاه اصلی آن‌ها آسیای جنوب شرقی، هند، شبه جزیره هندوچین، چین و ژاپن است.گیاهان تیره مرکبات از راسته ناترک‌سانان (Sapindales) هستند.مرکبات انواع گوناگونی دارند مثل: پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، لایم، گریپ فروت، بطاوی، نارنج، بالنگ و کام کوات.کشور ایران در مقام هفتم در بین کشورهای تولیدکننده مرکبات است که در این میان، استان‌های مازندران، کرمان، فارس و هرمزگان بیشترین تولید را دارند. در استان فارس شهرستانهای داراب، جهرم، فسا و شیراز از مهمترین تولید کنندگان مرکبات می‌باشند.شهرستان جهرم یکی از شهرستانهای استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر جهرم است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۷۵ برابر ۱۹۷٫۱۲۸ و در سال ۱۳۸۵ برابر ۲۰۲٫۴۴۵ نفر بوده است. مردم منطقه به زبان فارسی با گویش‌های محلی سخن می‌گویند. اکثر ساکنان این شهر مسلمان بوده و شیعه مذهب هستند. شهرستان جَهرُم از شمال به شهرستان فسا، از باختر و جنوب به شهرستان فیروزآباد، از خاور به شهرستان داراب، از شمال غربی به شهرستان شیراز و از جنوب شرقی به شهرستان لارستان محدود می‌شود. شهرستان جهرم در ۵۳ درجه و ۳۳ دقیقه طول جغرافیایی و ۲۸ درجه و ۳۰ دقیقه عرض جغرافیایی و بلندی ۱۰۵۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. رودخانه‌های قره‌آغاج سیمکان و شور از مهم‌ترین رودخانه‌های این منطقه‌است. آب و هوای شهرستان جهرم به طور کلی گرم و در نواحی کوهستانی معتدل است. راه‌های اصلی این منطقه عبارت اند از:راه جهرم – لارستان به طول ۱۵۵ کیلومترراه جهرم – شیراز به طول ۱۸۰ کیلومترجهرم – قیر به طول ۷۵ کیلومترنماهنگ پاپیه ماشه  قزوین. مهرنماد. موسیقی. آهنگ. صدا و سیما. IRIB. موسیقی پارسی. موسیقی پرشین. persian music

منبع:جهرم نيوز

و فی الأرض آیات للموقنین أفلا تبصرون

 

به گزارش خبرنگار مهر، غار سنگ‌شکنان جهرم در جنوب غربی شهرستان جهرم استان فارس قرار دارد. سالها پیش عده‌ای سنگ‌تراش در دل کوهی نزدیک شهرستان جهرم این غار را به ‌وجود آورده‌اند. با وجود اینکه برخی از ساکنان محلی و کارشناسان قدمت این غار را مربوط به دوره صفویه می دانند، هنوز نمی توان تاریخ دقیقی در مورد زمان ساخت تونلهای غار عنوان کرد.

سنگ‌تراشان جهرمی برای امرار معاش خود سنگهای غار را برداشت می کردند. در آن زمان از غار سنگ شکنان جهرم سنگ های سفید آهکی و شکل پذیر به دست می آمده و از دیر باز از سنگهای آن به عنوان نمای ساختمانها، تزئین سردرها، سنگ فرش کف منازل و بقاع متبرکه و سایر بناهای مهم و حتی در شهرهای مجاور از جمله بناهای شیراز خصوصا در مسجد جامع عتیق و بیمارستان نمازی استفاده شده است.

خانه طوفان در جهرم واقع شده و در سال 1387 طبق وصيت‌نامه جلال طوفان به ميراث فرهنگي فارس اهدا شد.

استاد جلال طوفان در سال 1298 در شهرستان جهرم متولد شد و تحصيلات خود را در دانش‌سراي عالي ادامه داد و در رشته زبان انگليسي موفق به اخذ ليسانس شد.

طوفان علاوه بر شغل فرهنگي در سال‌هاي 32-31 روزنامه‌اي هفتگي به نام «طوفان جنوب» را در جهرم منتشر مي‌كرد.

جلال طوفان از شخصيت‌هاي برجسته فرهنگي و ادبي شهرستان جهرم است كه تأليفات بسياري در زمينه تاريخ و ادبيات دارد.

منزل تاريخي طوفان مربوط به دوره پهلوي اول است كه داراي يك زيرزمين و يك طبقه شاه‌نشين بوده كه راه دسترسي به آن پلكان سنگي دو طرفه به سبك و سياق هخامنشي با سنگ‌هاي بادبر است و در هر طرف با پنج پلكان به پاگرد و در انتها با چهار پله به ‌ايوان منتهي مي‌شود.

لینک دانلود نرم افزار 118 جهرم

خانه تاريخي دهقان يکي از خانه هاي تاريخي منحصر بفرد دوره قاجاريه- پهلوي در فارس است اين خانه تاريخي در روستاي موسویه(دهزير) بخش کردیان جهرم واقع شده است.

اداره کل ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري فارس با توجه به ويژگي‌هاي معماري اين اثر تاريخي و ارزش‌هاي تاريخي آن اقدام به شناسايي و تکميل پرونده بنا جهت ثبت درفهرست آثار ملي ايران کرده است.

منبع: جهرم نیوز

وی با بیان اینکه شهرستان جهرم در منطقه ای از ایران قرار گرفته است که دارای آب و هوای گرم و خشک می باشد تصریح نمود جهرم دارای مناطقی خوش آب و هوا  است که نظر بسیاری از ایرانگردان و جهانگردان را به خود جلب کرده اما با این سوال مواجهیم که  چرا باید همشهریان ما حتی نام اثار تاریخی و طبیعی شهر خود را به یاد نداشته باشند.

منبع: جهرم نیوز

به گزارش پايگاه خبري جهرم نيوز، در فاصله ی 6 کیلومتری از شهر جهرم بقایای جاده ای تاریخی دیده می شود که اهالی منطقه این جاده را به راه ادویه می نامند.

این راه کوهستانی یکی از جاده های مرتبط به جاده ابریشم بوده که در دل کوه ساخته شده است و جهرم را به لار متصل می کرده است.

دبیر انجمن دوستداران میراث فرهنگی شهرستان جهرم در خصوص این جاده ی تاریخی که هنوز قسمتی از سنگ فرش های آن سالم مانده  به خبرنگار ما گفت:با توجه به سنگ فرش ها و دیوار سازی هایی که در جاده دیده می شود می توان به آسانی پی برد که این راه ارتباطی یک از مسیر های مهم دوره های مختلف تاریخی بوده است.

منبع: جهرم نیوز

آدِي شدم از درد مِث گُرزِ وارُونده
سيلُم تو بکُن، هيچي ازم باقي نمونده(1)
هر چي که فلک غصه و دردِ الکي داشت
با دستِ ستم در دل زار من چَپُونده(2)
آخِي اَدِلُم، واي اَخُودُم بخت با من نيس
توفان بلا، رطب پنگ من تَکوُنده(3)
هر جا که غمي بود، اومد صاف تو قلبم
بي خود ني کِه شالِدي دِلُم از بيخ پُکوُنده(4)
گفتم تَرُک غم بکنم بندازمش دور
غافل که اَ سرتاسر دل ريشه دُوُندِه(5)
از لُنج و لِويرم غم دل گشته نمايون
بدعهدي و نامردمي يا دِلُم سوزونده(6)
اونکس که مي گفت يار تواَم خصم تَنُم شد
صد بار دِلُم تَش زده، صدربار شُکوندِه(7)

پي نويس:

با تشكر از توفان

حكام و كلانتران 

در قرون گذشته جهرم نيز مانند اغلب نقاط ديگر ايران منحصرا داراي اداره‌اي بود به نام «اداره حكومتي» و يا «دارالحكومه» كه كليه اك.ر شهر از نظر سياسي و امنيتي و مالياتي تحت نظر شخصي بنام حاكم شهر اجرا مي‌شده است.

اين شخص از طرف والي و به اصطلاح آنروز « وزير فارس=استاندار» انتخاب مي‌شد. در دستگاه حكومتي فردي به نام مباشر وجود داشت كه به كمك افراي به نام تحويلدار مامور وصول ماليات شهر بود مباشرين طوماري سرانه در اختيار داتند كه در آن اسم اشخاص و ميزان ماليات هر فرد در آن قيد شده بود و بر طبق آن صورت ماليات ساليانه از افراد اخذ مي‌شد. حكام معمولا ميزان مالياتي كه بايستي وصول شود از والي و يا ايالت وقت اجراه مي‌كردند. بعد از محل ماليات وصولي، پس از پرداخت (اجاربها) به ايالت و پرداخا حقوق مامورين وصول و مستخدمين و تامين هزينه‌ي آبدارخانه و آشپزي حكومت، بقيه را بخود اختصاص مي‌دادند. البته هميشه ميزان وصولي به مراتب بيش از اين هزينه‌ها بود و مقدار آن بستگي به انصاب اين اعمال ظلمه داشت كه در جور و فساد و تباهي فعال مايشاء بود و هيچگونهقانون و مقرراتي جلوگير آنان جز مروت و انصاف خودشان نبود گاهي اين عمال بقدري مردم بدبخت را در تنگنا قرار ميدادند كه حدي بر آن متصور نبود.
گوئي مردم بيچاره ايران در تمام ادوار تاريخي محكوم به همين تعديات بوده‌اند كافي بود فراش يا مامور حكومتي جلو شخصي را بگيرد و از وي مطالبه كند و در صورت عدم پرداخت برايش به اصطلاخ امروز پوششي بدوزد. و در آن صورت كوچكترين مجازات آن بدبخت چوب خوردن شكنجه شدن زندان رفتن گاهي اعدام بود.

1-بزازان: بزازي اصولاً شغل پر رونق و معتبر ومحترمي شمرده مي‌شد در داخل دكان بزازي سكوئي پله‌گاني از مصالح ساختماني ساخته شده ود و يا يا گذاشتن تعدادي صندوق (معمولاً از صندوقهاي مخصوص حمل حلب‌هاي نفت كه بصورت مكعب مستطيل بود) پله‌گاني منبر مانند درست مي‌كردند و طاقه‌هاي پارچه بر روي آنها مي‌چيدند. علاوه بر آن تعدادي طاقه پارچه نيز بشكل دو ستون در كنار ديوار دور طرف دكان در معرض ديد ميگذاستند و براي آنكه اين ستون در كنار ديوار دو طرف دكان در معرض ديد مي‌گذاشتند و براي اين ستون پارچه‌ها فرو نريزد ميخي در بالاي اين ستون در ديوار كوبيده و يكسر ريسمان به آن بسته و سر ديگر آن به قطعه تخته‌اي‌مي‌بستند. سپس تخته مزبور را رد لاي طاقه پارچه‌ها فرو مي‌كردند تا طاقه‌ها فرو نريزند.

همچنين طنابي در پيشاپيش بالاي دكان بسته و پارچه‌هاي رنگين و زيبا را بر روي آن مي‌آويختند تا جلب توجه مشتريان كند.

تا آنجا كه مي‌دانم منابعي درباره طرز زندگي مردم ايران در قرون گذشته موجود نبوده و اگر هم وجود دارد بنظر من نرسيده است. شايد بتوان از لابلاي كتب سياحان خارجي و يا از روي نقاشي‌ها و حجاريها، پارة مطالب محدود در اين باره فهميد. و اگر بخواهيم از آداب و رسوم زندگي گذشتگان، از نظر تاريخ، اطلاعاتي كامل بدست آوريم، منبع درستي در اختيار نبوده و متاسفانه از مشكلات زندگي پدارنمان هيچگونه اطلاعي نداريم.

علت اين فقدان منابع آن بوده كه تاريخ نويسان ما، تمام كوشش خود را در نگارش وضع زندگي شاهان و زمانداران و شرح و بسط جنگ و فتوحات آنان كرده، و آنچه را كه بكلي فراموش كرده‌اند همانا مردم و اهالي مردم اين سرزمين بوده است. گوئي در اين مملكت تنها دولتمردان و حكمرانان حق حيات و موجوديت داشته‌اند تا جائيكه حتي تاريخ را بخود اختصاصا داده و حكمرانان حق حيات و موجوديت داشته‌اند تا جائيكه حتي تاريخ را بخود اختصاصا داده و ساير افراد ملت، براي آنها نه تنها هيچگونه ارزشي نداشته، بلكه آفريدگار جهان آحاد مردم را براي آن آفريده كه فرمانروايان و زمانداران آنان بتوانند از زندگاني پر نعمتي برخوردار گردند!!